Uyanan Güzel

sokaklarbizimdirhesapsorulmaz

2010-03-09T01:53:00.000-08:00

Sokaklar Bizimdir Hesap Sorulmaz, 12’den Sonra Büyü Bozulmaz

2010-03-07T01:36:00.000-08:00

Sarah Grimké, 1837 yılında "Erkek kardeşlerimizden tek istediğim, ayaklarını boğazlarımızdan çekmeleridir." demiş. Bu sözün üzerinden 173 sene geçti. Peki, erkekler ayaklarını boğazlarımızdan çektiler mi?

Yılda en az 200 kadının erkekler tarafından öldürüldüğü, ev içi emeğin görünmez kılındığı, kadınların güvencesiz ve çok ucuza çalıştırıldığı, işin de işsizliğin de erkekler tarafından belirlendiği, politikanın erkeklerin tekelinde olduğu ve sokakların zaten erkek himayesinden hiç çıkmadığı düşünülürse, evet; erkekler ayaklarını hâlâ boğazımızda tutuyorlar.

Bu sorunlar, can yakıyor, nefessiz bırakıyor. Kadınların bu boyundurluklar altında civa gibi dağıtılması, örneklerini gören ya da yaşayan tüm kadınların boğazını düğümlüyor. Fakat neyse ki, bu boyundurluklar genel kanının aksine dizginlemeye değil bu dizginleri söküp atmaya yarıyor. Günden güne artan direnişimizden bu manzaraya bakıyoruz. Artik dişimizi sıkmıyor, dişimizi gösteriyoruz.

Bu yıl 8 Mart'ın yüzüncü yılına bir kez daha elimizde bu dertlerle ve çarelerimizle giriyoruz. Psikolojik-fiziksel taciz, tecavüz, kadın emeğinin görünmezliği, sömürüsü, savaşın yarattığı mağduriyet ve bunun gibi binlerce sorunu alanlarda haykırmak, sözümüzü duymayan kulaklara da duyurmak için binlerce ses, bir araya geliyoruz. Gündüz alanlara, gece sokaklara dağılıp, duymayan kalmayana kadar yürüyoruz. Yetinmeyip, "Sokaklar bizimdir hesap sorulmaz, on ikiden sonra büyü bozulmaz!" deyip, sokakları Tünel meydanı'nda yapacağımız bir eğlenceyle mimliyoruz.

Sokakları Geri İstemiyoruz, Onlar Zaten Bizim!

Daha önceki senelerde, Taksim Meydanı'ndan Galatasaray Lisesi'nin önüne kadar yapılan 8 Mart gece yürüyüşünde atılan sloganlardan biri şuydu: "Sokakları da, geceleri de, meydanları da terk etmiyoruz!"

Bu yıl daha da ileri gidiyoruz. Tünel meydanına kadar devam edip, orada sokağın bizim alanımız olduğunu ve başımızı eğerek, hızlı adımlarla tedirgin olarak yürüdüğümüz yerler olmaması gerektiğini yinelemek için bir sokak eğlencesi yapıyoruz.

Çünkü biliyoruz, yaşama hakkı dâhil, pek çok şeyden mahrum bırakılan kadınlar için, sokaklar da tekinsiz bir mahrumiyet alanı. Sokak partisini sahiplenen kadınların ağızlarında dökülen kelimelerden yapılan bu derleme, hisleri çok iyi anlatıyor:

"Kamusal alanda bir kadın olarak var olmak demek, hep bir mücadelenin içinde olmak demek. Sokakları ve geceleri terk etmemek hep kendini kollamayı gerektiren bir mesai. Bir şeylere maruz kalmak ya da maruz kalacağından korkmak, bunun için kendini bazen geri çekmek, geri çekildiğinde bunu kendine yedirememek ya da geri çekilmiyorum diyerek maruz kalacağın şeyleri göğüslemek."

"Yürürken çok sayıda erkek grubunun olduğu sokaklardan geçmemek, yüzünde hep bir sinir haliyle yoluna devam etmek, kambur olmak, erkek gibi yürümeye çalışmak, bir sey olursa diye bir elinin hep cebindeki telefona sarılı olması, geceleri hep aydınlık ve kalabalıktan yürümeye çalışmak, "Eve gidince çaldır." cümlesinin hayatın en mühim cümlesi olması , kadın kadına gidilen bir yerde masadan kahkahalar yükselirse, etraftakilerin delip geçici, kınayıcı, yaftalayıcı bakışları, gece hava almak için bir yürüyüşe çıkamamak, erkek öbeklerinin olduğu parklarda güvenle oturamamak, sokağın sana da ait olması gerekirken eve sıkıştırılmak... Ve daha sayfalar sürebilecek binlerce örnek."

Sokağa çıkmak bizler için işte bu yüzden çok önemli. Haklarımızın görünmez kılınmaya çalışıldığı her alana girerek, ‚''Burada ben de varım." diyebilmek için. Görünürlüğümüzü meşrulaştırmak, sokakta kadın kadına eğlenirken söylemek istediğimiz sözleri beraber haykırmak ve duyurmak için. "Beni mahrum bırakmaya çalıştığınız her şey gibi bu sokaklar da benim ve onlara dokunamazsınız." demek için.

Dememiz o ki, mahrum bırakıldığımız her şey gibi, aslında sokaklar da bizim. (AD-EY/EZÖ)

.

2010-03-05T05:39:00.000-08:00

Bu 8 Mart'ta Kadınlar "Eğleniyor" Hem de Sokakta!

2010-03-05T05:31:00.000-08:00

Emine Özcan
emineveozcan@gmail.com

"Eğlence politiktir" diyen kadınlar 7 ve 8 Mart gecelerini, Dünya Kadınlar Günü'nün yüzüncü yılı vesilesiyle parti vererek geçirecekler. Partilerden ilki Garajistanbul'da diğeri Tünel meydanında...

"8 Mart gecesi sokaktayım, arkadaşlarımla birlikteyim, eğleniyorum. Tüneldeyim, meydandayım. Sokaklar bizimdir hesap sorulmaz, 12'den sonra büyü bozulmaz."

Dünya Kadınlar Günü'nün (8 Mart) akşamında Beyoğlu Tünel Meydanı'nda, saat 20:30 sokak partisi düzenleyen kadınların çağrısı böyle.

12'den sonra büyü bozulmaz

Pazartesi akşamı Taksim meydanından Galatasaray Lisesi önüne kadar gerçekleşen geleneksel feminist yürüyüşün ardından Tünel'e yürüyecek kadınlar, 8 Mart'ın yüzüncü yılını sokak şenliğiyle kutluyor.

Sokak performanslarının, ritm gösterilerinin, müzik dinletilerinin yapılacağı parti için bir manifesto yazan kadınlar şöyle diyor:

"Meydan okuyorum, meydandayım, meydan okuduklarıma maruz kalmamak için geldim buraya.... Yerleştiğim kente bağlanıyor, gecenin ve sokağın tekinsiz kalbinde şarkılar söylüyorum. Tüm gün sakınmadığım adımıma hız veren korku değil, bir kutlamanın coşkusu."
Kadın başına parti

8 Mart için bir başka gece etkinliği "Kadın başına parti!". 7 Mart'ı 8 Mart'a bağlayan akşam, saat 21:00'den itibaren kadınların seçtiği şarkılarla kadınlar günlerini kutluyor.

Proje küratörlüğünü Ayşegül Sönmez, sergiler küratörlüğünü Arzu Yayıntaş'ın yaptığı Aile Ağacı: Kadın Başına bir Festival, 8 Mart 2010 -8 Mart 2011 tarihleri arasında panel, konser, sergi, performans ve film gösterimleri gibi bir seri etkinlik gerçekleştirecek. Festival, "kadın başına parti"yle Garajİstanbul'da başlıyor. Gazeteci Ayşegül Oğuz'un festival için özel projesi 150 farklı kadına sorarak yaptığı anketinin sonuçları olan şarkılar, DJ süreyya hardcore tarafından parti boyunca çalınacak. İyi saatte olsunlar ekibi de gece boyunca sürpriz

Aile Ağacı: Kadın Başına Bir Festival, 8 Mart günü Manifesto Koşusu'yla Garajİstanbul'da devam ediyor. Koşu duyurusuna gelen tüm manifestolar Garajİstanbul'da 12:00-18:00 saatleri arasında özel bir sahne tasarımıyla seslendirilerek yayınlanacak.(EZÖ)

Kaynak: www.bianet.org

manifesto

2010-03-05T05:24:00.000-08:00

8 Mart gecesi sokaktayım, arkadaşlarımla birlikteyim, eğleniyorum. Tüneldeyim, meydandayım. Omuz ya da laf yemeden, duvarlara itilmeden, karaltılara aldırmadan ilerliyor, alt geçitlerden geçiyorum. Korkumu yatıştırmak için cebimde telefonumu aramıyorum elimle. Hep sıkı sıkı sarıldığım kocaman çantamı da evde bıraktım. Erkek gibi yürümeye çalışmıyor, bana çevrilen bakışlardan kaçmıyorum. Geldiğim bu yerde birini bekliyormuş gibi yapmak zorunda değilim, tek başıma ya da arkadaşlarımla ya da bir kadının eli elimdeyken. Issız köşelerden kaçmadan, görünmez olmak için çabalamadan, bir erkeğin koruyucu kolu olmadan, kendi kendime rol yapmadan ilerliyorum.

Meydan okuyorum, meydandayım, meydan okuduklarıma maruz kalmamak için geldim buraya.... Yerleştiğim kente bağlanıyor, gecenin ve sokağın tekinsiz kalbinde şarkılar söylüyorum. Tüm gün sakınmadığım adımıma hız veren korku değil, bir kutlamanın coşkusu. Kaşlarımı çatmadan, kendi kılığımda eğleniyorum.

İnerken arkamda bıraktıklarım ve çıkarken karşılaştıklarıma, bana sokulmaya çalışan korkuya, karanlığa, bunlara rağmen buradayım. Gecenin sonunda eve vardığımda, güvende olduğuma dair haber bekleyen hiçbir arkadaşımı "çaldırma" ihtiyacı duymayacağım.

Telaşımı heyecanımda yok ettim, ışıkta duruyorum ve gülümsemekten imtina etmiyorum.

“Sokaklar Bizimdir Hesap Sorulmaz, 12'den Sonra Büyü Bozulmaz”